လူငယ္

‘ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူငယ္ေတြဆိုတာ စီဆင္းေနမဲ့ေရေတြပဲေလ ရပ္ေန တန္႔ေနမဲ့ေရမွ မဟုတ္တာ တခုခုနဲ႔ေတာ့ တခုခုကိုေတာ့ ထိိခိုက္၊ ပြတ္တိုက္၊ သယ္ေဆာင္သြားရမွာပဲ ဒါအၿမဲစီးဆင္းေနမဲ့ ေရရဲ့ သဘာ၀ဘဲေလ…’

ရဲႏိုင္

က်ေနာ္တို႔လူငယ္ေတြလို႔ဘဲ အစခ်ီခြင့္ျပဳပါ။ က်ေနာ္တို႔လူငယ္ေတြဟာ မိမိလူမ်ဳိး ဒါမွမဟုတ္ လူ႔အဖြဲ႔အစည္း၊တိုင္း၊ ႏိုင္ငံ၊ နယ္ပယ္ေဒသတစ္ခုခု အတြက္ ေဆာင္ရြက္တဲ့ေနရာမွာ ဖ်က္ဖ်က္လက္လက္နဲ႔ ထိုးေဖာက္ႏိုင္တဲ့သူေတြ ျဖစ္တယ္။ ရဲရင့္ျခင္း၊ ယံုၾကည္မႈရွိျခင္း၊ လုပ္ေဆာင္ (စြမ္းေဆာင္) ႏိုင္ျခင္း ဆိုတဲ့ ဂုဏ္သတၱိေတြ ပိုင္ဆိုင္ထားၾကတယ္။

ညည္းတြားျခင္းဟာ သူတို႔အတြက္မဟုတ္ဘူး၊ ပ်င္းရိျခင္းဟာ သူတို႔အတြက္မဟုတ္ဘူး၊ ထံုထိုင္းေၾကာက္ရႊံ ျခင္းဟာသူတို႔ အတြက္မဟုတ္ဘူး၊ စိုးရိမ္ေသာကေတြဟာ သူတို႔အတြက္မဟုတ္ဘူး၊ ဇြဲ သတၱိ ရွိျခင္းနဲ႔ ယံုၾကည္မႈအျပည့္ ရွိျခင္းသာလွ်င္ သူတို႔ အတြက္ ဆုလာဒ္ေတြ၊ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြ၊ အားအင္ေတြျဖစ္ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ရဲ႕အရင္ လူႀကီးေတြျဖစ္တဲ့ ဆရာသမားေတြ၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊ ဟိုလြန္ခဲ့တဲ့ေခတ္ စႏွစ္ေတြက တည္း ကေန ခုခ်ိန္ထိ ဦးတည္ခ်က္တခု အတြက္ႀကိဳးပမ္းခဲ့တဲ့ ႀကိဳးပမ္းေနတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိ တယ္။သူတုိ႔လည္းဘဲ ဇြဲရွိတာဘဲ၊ ႀကိဳးစားတာဘဲ၊ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တာဘဲ။ သူတုိ႔ရည္ရြယ္ခဲ့တဲ့ပန္းတိုင္ေရာက္ၾက လား၊ စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္ခဲ့ၾကလား၊ က်ေနာ္တုိ႔ စူးစမ္းရမယ္။ ေသခ်ာတယ္ သူတို႔မွာလည္း အခက္အခဲေတြ ျပႆ နာေတြ၊ ျပန္ၾကည့္ရမွာေတြ အမ်ားႀကီးရွိမယ္၊ ရွိလည္းရွိႏိုင္တယ္။ သူတို႔ စိတ္တိုင္းက် တာေတြရွိမယ္၊ မက်တာ ေတြရွိ မယ္။ အခုက်ေနာ္တို႔ ဦးေဆာင္မႈမဟုတ္ေတာင္မွ က်ေနာ္တို႔ လူငယ္ေတြရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ရမဲ့ အခ်ိန္ ေရာက္ေနၿပီ လုပ္ေဆာင္ရမယ္။

က်ေနာ္တို႔ ဘာလုပ္ၾကမလဲ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ လူႀကီးေတြ ေခါင္းေဆာင္ႀကီးေတြ ေလွ်ာက္ခဲ့တဲ့လမ္းကမွန္ လား မွားလား တကယ္ေလွ်ာက္သင့္လား၊ က်ေနာ္တုိ႔ လူငယ္ေတြ စဥ္းစားဆင္ခ်င္ရမယ္။ လုပ္ေဆာင္ခဲ့တဲ့ လူႀကီးေတြ ကို ကဲ့ရဲ႕ဖို႔မဟုတ္ပါဘူး။ စဥ္းစားဆင္ခ်င္ျခင္းဟာ က်ေနာ္တို႔အတြက္ နည္းလမ္းတစ္ခုရႏိုင္တယ္၊ မွားမွန္ဆံုးျဖတ္တဲ့အခါမွာလဲ အေထာက္အကူျဖစ္မယ္။ လိုအပ္ခ်က္ေတြကို အားနည္းခ်က္ေတြကို ျဖည့္ႏိုင္မယ္၊ ျပင္ႏိုင္မယ္၊ ဒီလို စဥ္းစားခိုင္းတာက ေတြေ၀ဖို႔ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး။

ကဲ က်ေနာ္တို႔ လူငယ္ေတြ ဘာလုပ္ၾကမလဲ။ ကိုယ့္ ပုဂၢလိက တိုးတက္ဖို႔ဘဲ လုပ္ၾကမလား၊ ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ တဖက္စြန္း ဆႏၵမ်ဳိးကိုဘဲ မ်က္စိပိတ္လုပ္ၾကမလား၊ ထမင္းတလုပ္ ဟင္းတစ္ထုပ္ အတြက္ဘဲ အျငင္းပြားေနၾက မလား၊ အားနည္းခ်က္ေတြကိုဘဲ လုိက္ႏွင္းေနၾကမလား၊ စားၿပီးအိပ္ အိပ္ၿပီးစားဘဲလုပ္ေနၾကမလား၊ ဘာမွမ ဟုတ္တဲ့ျပႆနာတခုကိုဘဲပံုႀကီးခ်ဲ႕ အျပစ္တင္ေနၾကမလား၊ က်ေနာ္တို႔ ဘားလုပ္ၾကမလဲ ဘာေတြလုပ္ေနၾက သလဲ၊ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ။ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို ေမးခြန္းေတြမ်ားသြားတယ္။ (စိတ္မရွိပါနဲ႔… အခုမွစၿပီး ေတြးတတ္ လာလို႔ပါ။)

ေသခ်ာတယ္ က်ေနာ္တို႔ဟာ လူငယ္ေတြျဖစ္လို႔ လူငယ္အလုပ္လုပ္ရမယ္၊ အဲ့ဒါမွ ေစာေစာက ေဖာ္ျပတဲ့ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြက က်ေနာ္တုိ႔ကို ရည္ညြန္းတယ္လုိဆိုႏိုင္လိမ့္မယ္။ က်ေနာ္တို႔အလုပ္ကဘာေတြလည္း၊ (က်ေနာ္ဦးေဏွာက္ မွီသေလာက္ ေဆြးေႏြးေရးသားခ်င္တယ္)။ အဓိက ကႀကိဳးစားရမယ္၊ ဘာေတြႀကိဳးစားရမ လဲ၊ ကိုယ္ရခ်င္တဲ့ လိုခ်င္တဲ့ ဦးတည္ခ်က္ကို ေရာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားရမယ္။ ဦးတည္ခ်က္ေရာက္ဖို႔ ဘာေတြလိုအပ္လဲ ဘယ္လို အခက္အခဲေတြရွိႏိုင္လဲ၊ အရင္လူႀကီးေတြ ေခါင္းေဆာင္ေတြဆီက ပညာဘယ္လိုယူမလဲ၊ အျခားလူ ငယ္ေတြေရာ သူတို႔ရဲ႕ ဦးတည္ခ်က္အတြက္ ဘယ္လိုလုပ္ၾကလဲ၊ က်ေနာ္တို႔ လူငယ္ေတြဟာ ဒါေတြကိုဘဲ အၿမဲတမ္းခ်ိန္ဆ ခ်ိန္ထိုးေနရမယ္၊ နည္းလမ္းရွာေနရမယ္၊ လုပ္ေဆာင္ေနရမယ္။

ေသခ်ာတယ္ က်ေနာ္တို႔ရဲ႕ဦးတည္ခ်က္က ကပ်က္ကေခ်ာ္ဦးတည္ခ်က္မ်ဳိးမဟုတ္ဘူး၊ ထမင္းတဆုပ္ ဟင္းတ လုပ္ ကိစၥ တစ္ခုတည္းမဟုတ္ဘူး၊ စိတ္ႀကီး၀င္ခြဲျခားဖို႔ မဟုတ္ဘူး ႏိုင္ငံနဲ႔၊ ကမာၻနဲ႔ ခ်ီၿပီး လူမ်ဳိးအတြက္၊ ႏိုင္ငံအ တြက္ လုပ္ေနၾကတာပဲ၊ က်ေနာ္တို႔ နည္းလမ္းေတြရွာေနရမယ္။ အႀကံဉာဏ္ေတြ ထြက္လာေအာင္ တုိင္ပင္ေနရ မယ္၊ ေဆြးေႏြးေနရမယ္ အၿမဲတမ္းမ်က္စိဖြင့္ထားရမယ္ေလ။ အခက္အခဲဆိုတာကေတာ့၊ က်ေနာ္တို႔ လူျဖစ္လာ ဖို႔ေတာင္မွ လြယ္လြယ္နဲ႔ ျဖစ္လာတာမွ မဟုတ္တာပဲ၊ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ဖို႔၊ စကာေျပာတတ္ဖို႔၊ စသျဖင့္ဖို႔ေပါင္း မ်ားစြာေတြအတြက္ က်ေနာ္တို႔ အမ်ားႀကီး အခက္အခဲေတြရင္ဆ္ိုင္ခဲ့တယ္ ႀကိဳးစားခဲ့တယ္ အခုဆိုက်ေနာ္တို႔ လူငယ္ေတြေတာင္ျဖစ္လာၿပီ၊ ေနာက္ထပ္မကုန္ႏုိင္တဲ့ ဖို႔ေတြအတြက္ ေနာက္ထပ္အခက္အခဲေတြ ျပႆနာေတြ အမ်ားႀကီးေတြ႔ရ ေအာင္ျမင္ဦးမွာဘဲ ၿပီးေတာ့လူႀကီးေတြရဲ႕ မၿပီးေသးတဲ့(ေခါင္းေဆာင္ႀကီးမ်ားႏွင့္ လူႀကီးမ်ား အားေလးစားလွ်က္) လုပ္ငန္းေတြ တာ၀န္ေတြ၊ ဦးတည္ခ်က္ေတြဆက္လက္လုပ္ကိုင္ဖို႔ လက္ဆင့္ကမ္း လုပ္ ေဆာင္ရမဲ့ လူငယ္ေတြေတာင္ျဖစ္ေနၿပီေလ၊ မေမ့နဲ႔ ခင္ဗ်ားတို႔ က်ေနာ္တို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုမေမ့ၾကပါနဲ႔။ လာဦး မယ္ အခက္အခဲေတြ အၾကပ္အတည္းေတြ အမ်ားႀကီး လက္ဆင့္ကမ္းယူမဲ့ လကၡံမဲ့ က်ေနာ္တို႔ လူငယ္ေတြ ဘာလုပ္ၾကမလဲ။

က်ေနာ္ရဲ႕ အေတြး တစ္ခုကိုေရးၾကည့္မယ္ ‘ က်ေနာ္တို႔ လူငယ္ေတြဆိုတာ စီးဆင္းေနမဲ့ ေရေတြပဲေလ ရပ္ေနမဲ့ တန္႔ေနမဲ့ ေရမွ မဟုတ္တာ တခုခုနဲ႔ေတာ့၊ တခုခုကိုေတာ့ ထိေတြ႔၊ ထိခိုက္ ပြတ္တိုက္၊ သယ္ေဆာင္သြားၾကရမွာ ပဲ ဒါအၿမဲတမ္းစီးဆင္းေနမဲ့ ေရရဲ႕ သဘာ၀ဘဲေလ…’

က်ေနာ္တို႔ဟာ အၿမဲတမ္းတခုခုနဲ႔ ထိေတြ႔ေနမယ္၊ ပြတ္တို္က္ေနမယ္၊ ပိတ္ဆို႔ေနမယ္၊ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္တို႔ စီးဆင္း ေနရမွာဘဲ သြားလာ ေနရမွာဘဲ အဲဒီလို အခက္အခဲေတြၾကားက စီးဆင္းေနရင္း၊ လႈပ္ရွားေနရင္းနဲ႔လဲ၊ လူမ်ဳိးအ တြက္၊ ႏိုင္ငံအတြက္ စသျဖင့္ တစ္ခုခုကို သယ္ေဆာင္သြားၾကရမယ္။ ဒါမွ စီးဆင္းေနတဲ့ေရ၊ လူငယ္ပီ တတဲ့လူ ငယ္တစ္ေယာက္ျဖစ္မွာေလ၊ ေလွာ္တက္ မေပ်ာက္တဲ့ေလွ၊ အေတာင္စံုတဲ့ငွက္၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ျပည့္တဲ့ ေျခလွမ္း၊ အဓိပၸာယ္ရွိတဲ့ အလုပ္ေတြျဖစ္လာမယ္၊ ျဖစ္လာႏုိင္မယ္လို က်ေနာ္ ယံုၾကည္ယူဆပါတယ္။

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ က်ေနာ္တို႔လူငယ္ေတြ လွပတဲ့ အနာဂတ္အတြက္ႀကိဳးစားၾကဆို႔ …။

ရဲႏိုင္

သူခိုးဘ၀က ထြက္ၾကစို႔

လြတ္ေျမာက္နယ္ေျမလို႔ေခၚတဲ့ ဒီေတာ္လွန္ေရး နယ္ေျမထဲေရာက္ေတာ့ ၀န္ထမ္းဘ၀ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အတူ ဘီအီး(အရက္ျဖဴ) တစ္လံုး ၂၀၀တန္ေသာက္ၿပီး ေျပာဆိုျငင္းခံုခဲ့ၾကတာေတြကို ျပန္သတိရ၊ လြမ္းမိသလိုေတာ့ျဖစ္မိသား။ ဒီနယ္ေျမမွာေတာ့ သိတဲ့ အတိုင္းဘဲ အားလံုးကလြတ္လြတ္ လပ္လပ္ ရွာေဖြဖတ္ရႈလို႔ရေနတယ္၊ အင္တာနက္သံုးၿပီး ျမန္မာႏိုင္ငံသတင္းၾကည့္မလား၊ ႏိုင္ငံတကာ သတင္းၾကည့္မလား၊ အတားအဆီးမရွိ အားလံုးလြတ္လြတ္လပ္လပ္ ရွာေဖြဖတ္ရႈႏိုင္တယ္။ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ႏိုင္ငံတကာမွာ ဘာေတြျဖစ္ေနလဲ၊ တုိ႔ႏိုင္ငံမွာဘာေတြျဖစ္ေန ဘာေတြလုပ္ေနလဲဆိုတာေတြကို အားလံုး အလိမ္အညာ၊ အလွည္းအဖ်ားမရွိဘဲ သိႏိုင္တယ္ေလ။ အထူးသျဖင့္ တို႔တေတြ ေရခ်ိန္ကိုက္လာေလေလ ပိုၿပီးေျပာျဖစ္ေလေလျဖစ္တဲ့တို႔ႏိုင္ငံ အေၾကာင္းေပါက္တက္ကရေလးေတြေပါ့။

သူငယ္ခ်င္းေရ ဒီေရာက္မွ တို႔ႏိုင္ငံကဘဲအိုႀကီးေတြဟာ တို႔ေ၀ဖန္ထားတာေတြထက္ ပိုၿပီး ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္ ဆက္ဆုတ္ဖို႔ေကာင္းမွန္းသိရတယ္ကြ ဒီမွာက သူတုိ႔ရဲ႕အထုပ္နဲ႔ အရႈပ္ေတြက ဖံုး ထားလို႔မရဘူးေလ။ ဒီမွာေနရတာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံမဟုတ္လို႔ ကိုယ့္ေရေျမေဒသကိုလြမ္းတာ၊ မိဘညီကိုေတြနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလြမ္းတာ၊ လံုၿခံဳေရးအတြက္စိုးရိမ္ရတာေတြရွိေပမဲ့ က်န္တဲ့ တို႔လိုလူလတ္ပိုင္းေတြ အတြက္ အင္မတန္မွဗဟုသုတ (ႏိုင္ငံတကာ နဲ႔ဆက္စပ္တဲ့ ပညာေရး) ရွာေဖြလို႔ေကာင္းတဲ့ ေနရာ ေလးတစ္ခုဘဲ၊ ျပည္တြင္းမွာ စက္ဘဲကိုင္ခဲ့တဲ့၊ ကြန္ပ်ဴတာကို (GTI) စက္မႈသိပၸံမွာေရာ၊ အေ၀းသင္ တကၠသိုလ္မွာေရာ၊ တို႔အလုပ္ရံုႀကီးမွာပါ ေတြ႔ခဲ့ရေပမဲ့ အဲဒီတုန္းက အဲဒါေတြဟာ အလွျပရံု သက္သက္ျဖစ္ေနလို႔ ကြန္ပ်ဴတာကို မထိရဲ မကိုင္ရဲတဲ့ငါ အင္တာနက္ဆိုတာဘာမွန္းမသိတဲ့ငါ၊ ဒီမွာ ကြန္ပ်ဴတာေတြ၊ အင္တာနက္ေတြနဲ႔ဘဲ အခ်ိန္ကိုအမ်ားႀကီးသံုးျဖဳန္းျဖစ္တယ္။ ဒီလိုေျပာလို႔ မင္းအဲဒီမွာ ေပ်ာ္ေနၿပီလားလို႔ မင္းေျပာလိမ့္မယ္ မဟုတ္ပါဘူး တို႔တေတြအားလံုးအတြက္ တန္းတူညီးမွ်တဲ့၊ လြတ္ လပ္မွ်တတဲ့စနစ္နဲ႔ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတစ္ခုရတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါတို႔တေတြ တို႔တိုင္းျပည္မွာ တို႔ေသာက္ေနၾက ဘီအီးဆိုင္မ်ာဘဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ ျပန္ဆံုၾကမွာပါ။ ဒီမွာ နည္းနည္းေလးမွ မေပ်ာ္ပါဘူးကြာ အေျခအေနနဲ႔ အခ်ိန္အခါအရတာ ဒီမွာေနေနရတာပါ။

သူငယ္ခ်င္းေရ အခုတို႔ႏိုင္ငံကိုအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ စစ္အစိုးရဟာ တို႔တေတြအားလံုးရဲ႕ မ်က္စိေတြ၊နား ေတြ၊ ပါစပ္ေတြ၊ အားလံုးပိတ္ထားတယ္၊ တို႔ရဲ႕ေျခေထာက္ေတြ၊ လက္ေတြကိုလည္း တုတ္ေႏွာင္ထား တယ္။ စစ္အစိုးရဟာ သူ႕ရဲ႕၀ါဒျဖန္႕ခ်ိေရး၊ သူတို႔ရဲ႕ ေကာင္းကြက္ေလးေတြဘဲ ထုတ္ႏႈတ္ျပတတ္တယ္၊ သူတို႔တေတြ ဘုရားရွိခိုးတဲ့ပံုေတြဘဲျပထားၿပီး၊ ဘုန္းႀကီးေတြ ေထာင္ခ်တာ၊ သတ္တာ မျပဘူးကြ။ တကယ္ေတာ့ သူတုိ႔တေတြလုပ္တဲ့ေကာင္းကြက္လို႔ သူတို႔ေျပာတာေတြလည္း သူတို႔ရဲ႕ ပုဂၢလိက အတြက္ဘဲေကာင္းတာပါ။ တို႔လိုေအာက္ေျခ၀န္ထမ္းေတြ၊ ျပည္သူေတြအတြက္ တို႔ႏိုင္ငံအတြက္ေတာ့ ဒါေတြအားလံုးဟာ အဆိုးေတြဘဲကြ။ အထူးသျဖင့္တို႔လို ၀န္ထမ္းေတြေပါ့ သူတို႔စိတ္တိုင္းက်ျဖစေအာင္၊ သူတို႔စစ္အာဏာရွင္စနစ္ အဒြန္းရွည္ေအာင္၊ အေဖ အေမကိုင္တုတ္ၿပီးခိုင္းခံရ အခမသင့္ရင္လက္သီး လက္၀ါးစာေကၽြးခံရတတ္ေသးတယ္။ တကယ့္ကို ဗီဒီယိုထည္းမွာ ၾကည့္ရတဲ့၊ တို႔ အဘိုးေတြ အဖြားေတြ ေျပာတဲ့ ဖက္ဆစ္စနစ္မ်ဳိးဘဲလို႔ ဘီအီးေသာက္ရင္းေျပာျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္ေနာ။

ေအးသူငယ္ခ်င္းေရ တစ္ခုေျပာဦးမယ္ တို႔ခြင္ေတြဖန္က်တယ္ေလ ဒါမွလည္းလံုေလာက္မွာကိုး ဒါေပမဲ့ဒါေတြဟာ တုိ႔ျပည္ရဲ႕ေငြေတြကိုျပန္ခိုးသလိုဘဲကြ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ႏိုင္ငံအတြင္းမွာရွိတဲ့ စက္ရံု အလုပ္ရံုေတြအားလံုးနဲ႔ ႏိုင္ငံလည္ပတ္မႈအားလံုးဟာ တို႔မိဘညီကိုေတြ၊ တို႔ဘိုးဘြားေမာင္ပါေတြ၊ တို႔တေတြဆီကေနေကာက္ခံထားတဲ့ အခြန္ေတြနဲ႔ လည္ပတ္ေနလို႔ဘဲေလ။ သူခိုး အခ်င္းခ်င္း မခိုးနဲ႔ လို႔ေတာ့ မေျပာခ်င္ပါဘူး (အရင္က၀န္ထမ္း ဘ၀ကကိုယ္လည္း ခိုးခဲ့တာကိုး) ဒါေပမဲ့ ကိုယ္ခိုးတာက အထက္က သူခိုးႀကီးလည္းျဖစ္၊ တုိ႔ရဲ႕ဆရာလည္းျဖစ္(သူခိုးဆရာ)၊ ငါတုိ႔အပါအ၀င္ ျပည္သူေတြ အေပၚ ဓာျပလိုလဲျဖစ္ေနတဲ့ အပြင့္တပ္ သူခိုးႀကီး ဓါျပ ေတြကိုအားေပးေနသလိုျဖစ္မွာဆိုးလို႔ပါကြာ။ ၿပီးေတာ့ အခမသင့္လို႔ သူခိုးေတြ ဓားျပေတြဖမ္းခံရရင္ ကိုယ္ပါအဆစ္ပါေနမွာ ဆိုးရတယ္ေလ။

ဒီေရာက္မွ ေကာင္းေကာင္းသိရတဲ့၊ တို႔တေတြအပြင့္တပ္ေတြကို ခ်ီးက်ဴးၾကတဲ့ဟာေတြရဲ႕ ေနာက္ ကြယ္မွာ ဘာေတြရွိလည္းဆိုတာေတြေပါ့။ သူတို႔တေတြေရကာတာျပတိုင္း၊ ေရအားလွ်ပ္စစ္ေတြျပတိုင္း၊ စက္ရံုေတြျပတိုင္း၊ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ထုတ္လုပ္မႈေတြျပတိုင္း၊ ဗိုလ္ေလာင္းေတြ ေက်ာင္းဆင္းတာျပတိုင္း၊ တို႔ႏိုင္ငံကတြင္းထြက္ ပစၥည္းေတြျပတိုင္း၊ တို႔ႏိုင္ငံသိပ္ခ်မ္းသာတာဘဲလို႔ဆိုၿပီးေတာ့ဂုဏ္ယူခဲ့ၾကတာ၊ တကယ္ေတာ့ႏိုင္ငံေရာ ျပည္သူေတြပါ အားလံုးဆင္းရဲေနတာ အပြင့္တပ္ထားတဲ့သူေတြနဲ႔ သူတို႔အလို ေတာ္ရိေတြဘဲ ခ်မ္းသာေကာင္းစားေနၾကတာပါေလ၊ တခါက တို႔(အပြင့္အပါတဲ့) လက္ေထာက္စက္ရံုမွဴး ေျပာတာေလး သြားသတိရမိတယ္ ‘လုပ္ၾကေပါ့ ကြာ မင္းတို႔ေခတ္ဘဲ’ ဆိုသလိုေပါ့။

သူတုိ႔ေဆာက္ထားတဲ့ ေရကာတာေတြေၾကာင့္ စိုက္ပ်ဳိးေရးအတြက္ ေရရတယ္ဆိုေပမဲ့ အဲ့ဒီေရ ေပးတဲ့သူေတြကို သီးသန္႔ေငြေပးမွ ရတာပါ၊ ၿပီးေတာ့အဲဒီဆည္ေတြေၾကာင့္ ရြာဘယ္ႏွစ္ရြာေရၿမဳပ္ၿပီး လူဘယ္ႏွစ္ေထာင္ ဘယ္ႏွစ္ေသာင္း ဘယ္ႏွစ္သိန္းေလာက္ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ျဖစ္ေနၾကလဲ ေတာေတြဘယ္ ေလာက္ႏွစ္ျမဳပ္လို႔ ေတာရိုင္းတိရိစၧာန္ ေတြဘယ္ေလာက္ေသေက်ပ်က္ဆီးကုန္လဲ သဘာ၀အလွေတြ ဘယ္ေလာက္ပ်က္ဆီးကုန္လဲ ဆိုတာစစ္အစိုးရရဲ႕ မီဒီယာနဲ႔ သတင္းစာ တီဗီၾကည့္လို႔ မင္းဘယ္လိုမွ သိႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘားထူးလို႔လည္း ေရအားလွ်ပ္စစ္ေတြထုတ္၊ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ထုတ္ေပမဲ့ အဲဒါ ေတြအားလံုး အိမ္နီးခ်င္းႏိုင္ငံေတြေရာင္စာေနၾကတယ္၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ကိုေရာက္ဖူးတဲ့ ရခိုင္တစ္ေယာက္ သဘာ၀ဓာတ္ ေငြ႔မသံုးတတ္လို႔ သူတို႔အေတာ္ေလးအ့ံၾသတယ္ ဒီဓာတ္ေငြ႔ကမင္းတုိ႔ဆီကလာတာ မင္း တို႔မသံုးတတ္ဘူးဆိုတာ ဟုတ္ပါ့မလား ဆိုၿပီးေတာ့ေပါ့ အခုမွ သဘာ၀ဓာတ္ေငြ႔ ျမင္ဖူးတယ္လို႔တာ ေျပာလိုက္ရင္ သူတို႔ ဘယ္လိုေနမလဲမသိဘူး။ မီးလဲဘာထူးလည္း ထိုင္းႏိုင္ငံမွာသံုးေနတဲ့ မီးေတြ တို႔ဆီ ကလာတာေတြဘဲ (၂၄)နာရီ ႀကိဳက္တဲ့ခ်ိန္ဖြင့္ မီးလင္းတယ္ တို႔ဆီမွာေတာ့ (၂၅)နာရီ မီးပ်က္ေနတယ္၊ သူတို႔လင္းေစခ်င္တဲ့ ေနရာေတြကလြဲၿပီးေတာ့ေပါ့။ စက္ရံု အလုပ္ရံုေတြမွာေတာ့ မင္းေရာ ငါေရာလုပ္ ေနတာဆိုေတာ့ ဘယ္လိုခိုးၾကတယ္ဆိုတာသိၿပီးထား၊ တီဗီထဲမွာဗိုလ္ေလာင္း ေက်ာင္းဆင္းပြဲေတြၾကည့္ ရရင္လည္း တို႔အေတာ္ေလးအားက်ခဲ့ၾကတယ္၊ တကယ္ေတာ့ အဲဒါေတြဟာ ျပည္သူေတြကိုသတ္မဲ့ လူ ေတြကိုေမႊးထုတ္ေပးေနတာဘဲ။

တကယ္ဆိုတို႔ႏိုင္ငံ သယံဇာတေတြေပါမ်ားတာ သဘာ၀အရင္းအျမစ္ေတြေပါမ်ားတာ တို႔ႏိုင္ငံ နဲျပည္သူေတြဖူလံုခ်မ္းသာမွာေပါ့၊ အခုေတာ့တို႔၀န္ထမ္းေတြစားေလာက္ေအာင္ ခိုးေနတယ္ ျပည္သူေတြ ထမင္း၀ေအာင္မနည္းကုန္းရုန္းေနရတယ္၊ (တခ်ဳိ႕ေတာင္းစားေနရတယ္)။ အဲဒီကရလာတဲ့ေငြေတြ ဘယ္ ေရာက္ကုန္လဲလို႔ သူငယ္ခ်င္းေမးလိမ့္မယ္ ဆယ္ပံု ေလးပံုေလာက္ေတာ့တိုင္းျပည္တိုးတက္ဖို႔ (ဥပမာ- ေက်ာင္းတို႔ ေဆးရံုတို႔ စသျဖင့္ ေဆာက္တာေတြေပါ့)၊ ပေဒသရာဇ္ ရူးရူးေနတဲ့ ဘုရင္ရူးရူးေနတဲ့ သူတို႔တေတြတိုးတက္ ႀကီးပြားဖို႔ဘဲအသံုးခ်သြားတာဘဲ၊ ၿပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က ဘဲအိုႀကီး၊ ဘုရင္ရူးရဲ႕ သမီးေတာ္ မဖံုးႏိုင္ မဖိႏိုင္ျဖစ္လို႔ သူ႔ငယ္ႏိုင္ စစ္သူႀကီးတစ္ေယာက္ေခၚၿပီးေပးစားခဲ့တဲ့ပြဲမွာ သံုးထားလိုက္တဲ့ စိန္ ေရႊ ေငြေတြနည္းသလား လက္ဖြဲ႔ကိုက အေမရိကန္ေဒၚလာ (၅၅) သန္းဆိုတာ တို႔လုပ္ေနတဲ့ စက္ရံုမ်ဳိး အရံု ေပါင္း (၃၀) ေလာက္ေတာ့ အတာေလးေဆာက္ႏိုင္တယ္ ဒါေပမဲ့ ဒါေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ကိုယ္က်ဳိးအတြက္ ဘဲသံုးမွာဘဲ။ ဒါေတြအားလံုးဟာ တို႔တေတြဆီက နည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ ေကာက္ထားတဲ့ သူတို႔ လက္ပါေစေတြ ျပည္သူေတြကိုနည္းမ်ဳိးစံုနဲ႔ ညစ္ထားတဲ့ေငြေတြဘဲ။ ပေဒသရာဇ္ ရူးေနတဲ့ ဘဲအိုႀကီးေတြ ဘုရင္ရူးေတြဘဲ ေရႊခြက္၊ ေငြခြက္ သံုး တိုက္ႀကီးေပၚေန ဆီဦးေထာပတ္စား၊သားသမီးေျမျမစ္ေတြကို ႏိုင္ငံျခားမွာ ပညာ သင္ဖို႔ပို႔ႏိုင္တာဘဲ တို႔တေတြအားလံုးနဲ႔ တုိင္းရင္းသား မိဘျပည္သူမ်ားကေတာ့ မဲြၿပီးရင္းမြဲ၊ စစ္ကၽြန္ျဖစ္ ၿပီးရင္းျဖစ္ေပါ့ကြာ။

သူငယ္ခ်င္းေရ ဒါေတြအားလံုးဟာေကာင္းတဲ့ လကၡဏာေတြ မဟုတ္ဘူးေနာ္၊ မင္းငါ့ကိုေျပာဖူးသ လို လူႀကီး (သူခိုႀကီး) ေတြကိုယ္တိုင္က ခိုးဆိုးလုယက္ၿပီး လာဘ္စားေနတာကြာ၊ ဘယ္လိုေျပာက္ေအာင္ လုပ္လို႔ရမလဲ ဆိုတာေလ။ အဲဒါကိုနဲနဲေဆြးေႏြးခ်င္တယ္ သူငယ္ခ်င္း ဂ်ာမန္ျပဳျပင္ေရးသမားႀကီး မာတင္ လူသာကင္း က မတရားအုပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္လွယ္မႈေအာက္မွာ ျပည္သူေတြ ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ ကာကြယ္ပိုင္ခြင့္ရွိ တယ္၊ ဧကရာဇ္ ဘုရင္၊ အစိုးရ ကဆိုပါေတာ့ကြာ တရားမွ်တမႈ မရွိဘဲ ဥပေဒကို မ်က္ႏွာလႊဲခဲပစ္ လုပ္မယ္ ဆိုရင္ ျပည္သူေတြက ဧကရာဇ္ ဘုရင္၊ အစိုးရေတြရဲ႕ အမိန္႔ ၾသဇာ အာဏာကိုခံရန္မလို လို႔ေျပာထား တယ္ကြ ဘယ္ေလာက္ သဘာ၀က်ဆိုတာ သူငယ္ခ်င္းစဥ္းစားၾကည့္၊ တို႔တေတြက အဲ့ဒီ အာဏာရူး ေတြရဲ႕ ယႏၱရားႀကီးလည္ပတ္ႏိုင္ေအာင္လို႔ တဖက္တလမ္းက ေထာက္ပံ့ေနေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေျပာသလို တို႔ဆီက မတရား ခိုး ဆိုး လုယက္ လာဒ္စားတဲ့ စႏွစ္က ေပ်ာက္ဖို႔ဘယ္လြယ္ပါ့မလဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ တို႔တ ေတြသူတုိ႔ကို ဆန္႔က်င္ရမယ္၊ သူတို႔ရဲ႕ လည္ပတ္ေနတဲ့ယႏၱရားႀကီး၊ စစ္အာဏာရွင္ စႏွစ္ဆိုးႀကီးရပ္သြား ေအာင္၊ ပ်က္သြားေအာင္၊ ျပည္သူေတြကိုယ္တိုင္၊ တို႔တေတြကိုယ္တိုင္ ကိုယ္႔ ၾကမၼာကိုဖန္တီးဦးေဆာင္ ႏိုင္တဲ့ လြတ္လပ္မွ်တတဲ့ စႏွစ္တစ္ခုေပၚလာေအာင္ တို႔လို၀န္ထမ္းေတြ၊ လူငယ္ေတြမွာ အမ်ားႀကီးတာ၀န္ ရွိလာၿပီ တို႔လုပ္ၾကရမယ္ေလ။ အေကာင္းဆံုးကေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာနဲ႔ လမ္းမေပၚထြက္ၿပီး ေတာင္းဆို ဆႏၵျပမႈဘဲေလ။ သူငယ္ခ်င္း သံစဥ္မထည့္ရေသးတဲ့ သီးခ်င္းတစ္ပုဒ္ကိုပါ ထည့္ေပးလိုက္မယ္ အတက္ ၾကြဆံုးနဲ႔ အျမဴးၾကြဆံုး သံစဥ္ေလးေတါထည့္ၿပီး လြတ္လပ္မွ်တမႈ ကိုလုပ္ေဆာင္ ဦးေဆာင္ႏိုင္ဖို႔ ဖိတ္ေခၚ ေမွ်ာ္လင့္တယ္သူငယ္ခ်င္း ကဲစာသားေလးၾကည့္ပါဦး။

ဆႏၵျပၾက

-တကိုယ္ေကာင္းစားဖို႔ စနစ္ဆိုးသံုးတဲ့

စစ္အစိုးရကို တို႔ေတြဆႏၵျပ / သပိတ္ေမွာက္ၾက

-ပေဒသရာဇ္စနစ္နဲ႔ ဘုရင္ရူးရူးတဲ့

အာဏာရွင္ကို တို႔တေတြ ဆႏၵျပ / သပိတ္ေမွာက္ၾက

-အာဏာတစ္ခုအတြက္ ျပည္သူသတ္တဲ့

အာဏာရွင္ကို တိုတေတြ ဆႏၵျပ / သပိတ္ေမွာက္ၾက

-လူမ်ဳိးႀကီး အတြက္ လူမ်ဳိးတံုးသတ္တဲ့

အာဏာရွင္ကိုတို႔တေတြ ဆႏၵျပ / သပိတ္ေမွာက္ၾက

-အလုပ္သမားေတြစက္ရံုမသြားနဲ႔

၀န္ထမ္းေတြ ရံုးကိုမတက္နဲ႔

စစ္အစိုးရရဲ႕ ယႏၱရား ပ်က္ေအာင္လုပ္ရမယ္

-ဆႏၵျပရင္ မရိုက္နဲ႔ မသတ္နဲ႔

ျပည္သူခ်စ္တဲ့ တပ္မေတာ္လုပ္ဟဲ့

စစ္အစိုးရျပဳတ္မွ တိုင္းျပည္တိုးတက္မယ္

-ျပည္သူေတြနဲ႔ လက္တဲြ

ဆႏၵျပရင္၀င္ႏြဲ

ဒါမွတို႔ျပည္ (ျပည္) သမိုင္းလွမယ္

-လမ္းမေပၚထြက္ပါ၊ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာစီတန္းပါ

ဒီမိုကေရစီ လူ႔အခြင့္အေရး

တို႔ျပည္သူေတြတိုးတက္ဖူလံုေရး

ဆႏၵျပကာ တို႔တေတြေတာင္းရမွာ…

ကဲသူငယ္ခ်င္းေရ တို႔ရဲ႕ေဆြးေႏြးခ်က္ေတြလည္း အေတာ္ရွည္သြားၿပီ၊ တို႔ႏိုင္ငံမွာ တို႔တေတြ ေက်ာင္းေကာင္းေကာင္း ျပန္တက္ရႏုိင္ဖို႔ကေတာ့ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး ဒါေပမဲ့ တို႔ထက္ငယ္တဲ့ ညီ၊ ညီမငယ္ေတြ စနစ္ေကာင္းနဲ႔ ပညာေကာင္းေကာင္းသင္ႏိုင္ဖို႔၊ ႏိုင္ငံတကာနဲ႔ ယွဥ္ေပါင္တန္းတိုးတက္ႏိုင္ဖို႔၊ တို႔တေတြ ခံစားသလို မခံစားရေအာင္၊ တို႔လိုစစ္ကၽြန္မျဖစ္ေအာင္လို႔၊ တို႔တေတြ သူခိုး ဘ၀ကထြက္ၾကမယ္၊ စစ္အစိုးရရဲ႕ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ ယႏၱရားႀကီးရပ္သြားေအာင္လုပ္ၾကမယ္၊ လြတ္လပ္မွ်တတဲ့ စနစ္တစ္ခုရဖို႔ စစ္အစိုးရကိုအံတုၿပီး သူခိုးဘ၀ကရုန္းထြက္ရင္း ႀကိဳးစားၾကစို႔လား သူငယ္ခ်င္း…။ ။

ရဲႏိုင္

ကၽြႏု္ပ္၏ အေတြး

u|Efkyfwdk@. EdkifiHonf wdkif;&if;om;vlrsKd;pkrsm;tm; tajccHaom jynfe,frsm;jzifh zGJ@pnf;xm;ojzifh 4if;tm; zuf'&,fjynfaxmifpk wdkif;&if;om;rsm; EdkifiH [k trnfay;&rnf? orRwOD;aqmifaom 0ef}uD;csKyf pESpfjzifh tkyfcsKyfusifhoHk;&rnf? vlrsKd;pkvGwfawmf(txufvGwfawmf) ESifh jynfolvGwfawmf(atmufvGwfawmf) [lIvGwf awmfESpf&yf xm;&Sd&rnf? vlrsKd;pkvGwfawmfonf jynfaxmifpktwGif;&Sd wdkif;&if;om;rsm;toD;oD;rS vGwfawmf udk,fpmvS,f rsm;tm; wef;wlnDr#apvGwfap&rnf? vlrsKd;pki,frsm;taeESifh vnf;wef;wlnDr#aom (jynf e,fudk,fpmvS,f. xuf0ufOD;a&&Sdaom udk,fpm;vS,f) udk,f pm;vS,frsm;udk txufvGwfawmfwGif apvGwfydkif cGifh&Sd&aprnf? jynfol@vGwfawmfwGif jynfaxmifpk wpfckvHk;&Sd jynfolwpf&yfvHk;rS rJay;a&$;cs,fxm;aom udk,fpm; vS,frsm;apvGwfrnfjzpfonf? vlrsKd;pkvGwfawmfrS a&G;cs,f xm;aom udk,fpmvS,frsm;ESifh atmufvGwfawmfrS a&G;cs,fxm;aom udk,fpm;vS,frsm;jzifh zJG@pnf;xm;aom jynfaxmifpkvGwfawmfwpf&yf xm;&Sd+yD; vGwfawmf ESpf&yfydkrdkqufpyfr_&Sdap&efESifh vkyfief;vkyfaqmifr_ ydkrdkvG,ful ap&eftwGuf qHk;jzwfvkyfaqmifay;&rnfjzpfonf?

wdkif;&if;om; vlrsm;pkjzpfaom ucsif/ u,m;/ u&if/ csif;/ rGef/ Arm/ &cdkif/ &Srf; wdk@udktajccHI jynfe,f &Spfckjzifh jynfaxmifpk }uD;tm;pwifzGJ@pnf;um/ usefwdkif;&if;om;vlenf;pk rsm;twGuf 4if;wdk@. vlOD;a&/ e,fajr a'o ESifh pD;yGm;a&; tay:rlwnfI udk,fydkiftkyfcsKyfcGifh&a'o/ jynfaxmifpke,fajrrsm;tjzpfowfrSwfum xm;&Sd ay;&rnfjzpf+yD; jynfaxmifpkoufwrf; &ifhusufvmonfESifhtr# (oufwrf;wpfck t+yD;) jynfe,ftjzpf owfrSwf &ef t&nftcsif;&Sdaom/ jynfe,f&&efqEN &Sdaom wdkif;&if;om;vlrsKd;pki,f e,fajrrsm;tm; jynfe,ftjzpf owfrSwfzGJ@pnf; vkyfaqmif ydkifcGifh udkvnf; ay;xm; &rnfjzpfonf? jynfe,frsm;/ udk,fydkiftkyfcsKyfcGifh &a'orsm;. e,fajrrsm;owfrSwf &mwGif 4if;wdk@. bdfk;bGm; rdbydkife,fajrrsm;tm;vHk;yg0if&rnfjzpf+yD; 4if;onf ,ife,fajrcHaexdkifae=uaom jynf olvlxkrsm; . oabmqENvnf;jzpfae&rnf?

EdkifiH. tcsKyftjcmtm%mjzpfaomtkyfcsKyfa&;/ Oya'jyKa&;/ w&m;pD&ifa&;wdk@tm; wpfckESifh wpfck 0ifa&muf qGwfzufjcif;rsKd; r&SdapbJ vGwfvyfpGm qHk;jzwfvkyfudkifydkifcGifh&Sdap&rnf? odk@aomf 4if;wdk@onf wpfckESifh wpfck qufpyfae=urnfjzpf+yD; rnfolwpfOD;wpfa,mufr# zGJ@pnf;yHk tajccHOya' udkausmfvGefI vkyfaqmifydkifcGifh r&Sdap&? orRwonf EdkifiH. OD;ao#miftjzpfowfrSwfay;&rnfjzpf+yD; ppfaoemywdcsKyf vnf;jzpfap&rnf? 0ef}uD;csKyfonf EdkifiHtkyfcsKyfr_tydkif;udk OD;aqmifvkyfaqmif=u&rnfjzpfonf? vGwfawmfrS EdkifiHtwGuf vdktyf aomOya'udk a&;qGJjyXmef;ay;&rnf jzpfonf?(trsKd;om;vGwfawmfrS Oya'jyK a&;qGJ&rnfjzpf+yD; atmufvGwf awmf rS pdppf twnfjyKcsuf,lum txuf jynfaxmifpkvGwfawmfrS wqifh orRw. cGifhjyKcsuf,lum Oya' tjzpfowfrSwfoHk;qGJrnf/ vdktyfygu atmufvGwfawmfvnf; Oya'jyKydkifcGifh&Sd&rnfjzpf +yD; txufvGwfawmfuJh odk@yifjyKvkyf&rnfjzpfonf?) w&m;pD&ifa&;tydkif;rS A[dkw&m;&Hk;rSpI tqifhqifh xm;&SdI w&m;pD&ifr_tydkif;tm; }udK;udkifcs,fvS,fr_r&Sdap&bJ a&;qGJxm;aomOya'ESifh tnD zGJ@pnf;yHktajccHOya'ESifh tnD vGwfvyfr#wpGm w&m;pD&ifvkyfaqmifydkifcGifh &Sdap&rnfjzpfonf?

zuf'&,f jynfaxmifpkwdkif;&if;om;rsm; EdkifiHwGif av;ESpfwpf}udrf a&$;aumufyGJusif;yay;&rnf? orRw udk vlrsKd;pkvGwfawmf(txufvGwfawmf)udk,fpmvS,ftwGif;rS wdkif;&if;om;vlrsKd;pkrsm; tvSnfhuspD(odk@) txuf vGwfawmftwGif;rS udk,fpm;vS,frsm;twGif; a&$;cs,fwifoGif;aomudk,fpm;vS,fjzpf&rnf? 0ef}uD;csKyfrSm rl jynf axmifpk wpfckvHk;twGif;rS a&$aumufyGJjzpfa&$;aumufwifajrmufxm;aom a&$;aumufyGJtEdkif&ol udk,fpm;vS,f jzpf&rnf? vltcGifh ta&;udk txl;av;pm;vdkufem&rnfjzpf+yD; pD;yGm;a&;/ vlr_a&;/ ,Ofaus;r_ ponfh pD; vl ,Of qdkif&mtcGifh ta&;rsm;/ vGwfvyfpGm toif;zGJ@ zGJ@pnf;cGifh/ vGwfvyfpGm tzGJ@0ifjzpfcGifh xGufcGifh ESifh EdkifiHa&;ygwD xlaxmifcGifh vkyfcGifh /+idrf;csrf;pGm qENjyydkifcGifh ponfhedkifiHa&;qdkfif&mtcGifh ta&;ESifh bmoma&;qdkif&m tcGifhta&; jzpfaom vGwfvyfpGmudk;uG,f,Hk =unfcGifh wdk@udk vnf;xm;&Sday;/ cGifhjyKay;/ vkyfaqmifay;&rnfjzpfonf?

zuf'&,fjynfaxmifpk[kac:qdkonfhtwdkif; A[dkjynfaxmifpktpdk;&ESifh jynfe,ftpdk;&rsm;t=um; &Sif; vif;wdusaom tm%mcGJa0r_rsm;&Sd&rnf? jynfe,ftpdk;&rS A[dktpdk;&wdk@ tm%muef@owfay;+yD; =uGif;useftm %mrsm;tm; jynfe,ftpdk;&rsm;rS usifhoHk;aqmif&Gufjcif;onf jynfaxmifpktppfrSefqHk;ESifh tjzpfoifhqHk;jzpfonf? A[dktpdk;&onf ‚tm;owfrSwfay;xm;aom tm%mrsm;tm;omv#ifusifhoHk;aqmif&GufcGifh &Sdrnfjzpf+yD; jynf e,ftpdk;&. vkyfydkifcGifhtm%mrsm;udk 0ifa&mufqGwfzuf vkyfudkifydkifcGifh &Sdrnfr[kwfay? jynfe,ftpdk;&rsm;onf vnf; rdrdwdk@. tcsKyftjcmtm%m}uD;oHk;&yfwdk@jzifh jynfe,ftpdk;& twGufowfrSwfay;xm;aom tm%mrsm; jzifhrdrd jynfe,fzGH@+zdK;wdk;wufa&; ESifh jynfaxmifpk}uD;zGH@+zdK;wdk;wufa&;twGuf pDrHcef@cGJaqmif&Gufay; =u&rnfjzpf onf?

ytdk@/ yavmif/0/ vm;[l/ em*/"Ek ponf uJhoddk@aom vlrsKd;pki,frsm;taejzifhvnf; rdrdwdk@ a'ozGH@+zdK;wdk; wufa&; twGuf A[dkjynfaxmifpk &Sd vGwfawmfwGif ajymqdkvkyfaqmif yg0ifywfoufcGifh&dS&rnfjzpfonfh tjyif rdrdwdk@ylwGJ aexdkifvkyfudkifaeaom jynfe,ftpdk;&. vGwfawmfwGifvnf; t"duae&mrsm;wGif yg0ifvkyfaqmif+yD; rdrdwdk@ vlrsKd;wdk;wufjrifhrm;a&; ESifh tqifhrSD jynfe,fwpfcktjzpfzGJ@pnf;Edkifa&;wdk@udk vkyfaqmifEdkifcGifhwdk@udk&&Sd &rnfjzpf onfh tjyif/ xdkwdk@ jzpfvmEdkifa&;twGufvnf; A[dktpdk;&ESifh jynfe,ftpdk;&wdk@rSvnf; 0dkif;0ef;ulnDvkyf aqmifay;&rnfjzpfonf? txl;ojzifh &Srf;jynfuJhodk@aom wdkif;&if;om;vlrsKd;rsm;aom jynfe,fwGif jynfe,fjynf axmifpk yHkpHjyefvnfzGJ@pnf;I w&m;r#wpGmtkyfcsKyf vkyfaqmifrSomv#if wdkif;&if;om; av; ig; rsKd;&Sdaom &Srf;jynf e,f twGuf wefwlnDr#a&;ESifh 'Drdkua&pDa&; enf;vrf;t& zGH@+zdK;wdk;wufatmifaqmif&Guf Edkifrnfjzpfonf?

txufyg a=umif;jcif;&mtcsufvufrsm;onf u|Ekfyfwdk@. tem*wf wdkif;&if;om;aygif;pHkaexdkif;aom EdkifiH wpfcktwGuf wef;wlnDr# t&SdEdkifqHk;ESifh a&&Snfjynfaxmifpk wnfwHha&;twGuf jzpfEdkifacs&Sdaom pESpfwpfck [k,kH=unfar#mfvifhygonf?

AD

ကဲေဘာ္ေဘာ္ တို႔ေရ စိတ္ေလးေတြ လန္းဆန္းသြားေအာင္လို႔ပါ

တျခားေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး အခုတေလာ ပုဂၢိဳလ္ေရး ကိစၥေရာ၊ အလုပ္ကိစၥ ေရာ စိတ္ရႈပ္ စရာေတြမ်ားေနတာနဲဒါေတြကို သက္သာရာ သက္သာေၾကာင္းဘယ္လိုလုပ္ရမလဲလို႔ စဥ္းစား ရင္းနဲ႔ ဒီဟာေလး သြားသတိရမိ လို႔ပါ ဒါကေတာ့ တျခားမဟုတ္ပါဘူး ငယ္ငယ္က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ႀကီးကစားခဲ့တဲ့ ကစားနည္းေလးတစ္ခုကို သြားသတိရလို႔ပါ။

အဲဒါကိုျပန္စဥ္းစားၿပီးငယ္ငယ္ကလိုဘဲ စိတ္ထဲမွာ သံၿပိဳင္ျပန္ရြတ္ၾကည့္ၿပီး အဲဒီအသံေတြျပန္ၾကားေယာင္ မ်က္လံုးထဲမွာ ရီစရာေလးေတြကို ျပန္သတိရ လိုက္ေတာ့ စိတ္ရႈပ္ေနတာေလးေတြအေတာ္ေလးေျပသြားတာ ေတြ႔ရတယ္ အဲ့ ဒါေၾကာင့္သူငယ္ခ်င္းတို႔အတြက္လည္း အသံုး၀င္လို ၀င္ျငား ေရးျပလိုက္တာပါ။ ကစားနည္း က က်ေနာ္တို႔ ဖက္(ငယ္ငယ္တုန္း က) ကေတာ့ ‘၀ိုင္းႀကီးပတ္ပတ္တူေ၀ေ၀’ လို႔ ေခၚပါတယ္။

ကဲ့ စိတ္ထဲမွာ ငယ္ငယ္တုန္း ကလို သူငယ္ခ်င္းေတြ အမ်ားႀကီးရဲ႕ လက္ကို ကိုင္ၿပီး အ၀ိုင္းႀကီးႀကီး ၀ိုင္း ထားတယ္ လို႔ ျမင္ေရာင္ထားမယ္ ၿပီးရင္ ဒီအသံေတြကို ကေလး (ကိုယ္ ကေလးဘ၀က) ေတြအမ်ားႀကီးသံၿပိဳင္ဆိုတဲ့ အသံကိုႀကားေရာင္လိုက္ ကဲစိတ္ထဲႀကားေရာင္ၿပီးလိုက္ဆိုရေအာင္…

“ေဟး ငါတို႔ ၀ိုင္းႀကီးပတ္ပတ္တူေ၀ေ၀ ကစားရေအာင္”

“ေအး ….ေဟး ေဟး ေဟး…”

“ ေဟး လက္ေတြကိုင္း ၿပီး အႀကီးႀကီး ၀ိုင္းထား”

“ ေအး… ၀ိုင္းထားၿပီ”

“ ၀ိုင္းႀကီး ၀ိုင္းႀကီး ဘယ္ေလာက္ ႀကီး”

“ေဟာဒီေလာက္ ႀကီး”

“ ၀ိုင္းေသး ၀ိုင္းေသး ဘယ္ေလာက္ေသး”

“ ေဟာ ဒီေလာက္ေသး”

“ ထိုင္ျပန္ေတာ့ လည္းငုတ္တုတ္ ႀကီးနဲ႔”

“ ထျပန္ေတာ့ လည္းမတ္တပ္ ႀကီးနဲ႔”

“ ဆင္ႀကီး ဆင္ႀကီး ၀ူး၀ူး”

“ က်ားႀကီး က်ားႀကီး ကိုက္ကိုက္”

“ ေမြႀကီး ေမြႀကီး ရွဴး ရွဴး”

“ မေအး ခ်င္းေတာင္း ဘယ္ေလာက္ေပးရတယ္”

“ ငါးမူး တမတ္ေပးရတယ္”

“ ငါ့ ကိုေပး”

“ မေပးႏုိင္ဘူး အေမဆူလိမ့္မယ္”

“ အေမဆူရင္ ငါ့ဆီေျပး”

“ ၀ိုင္းႀကီး ပတ္ပတ္တူေ၀ေ၀”

“ ၀ိုင္းႀကီးပတ္ပတ္ တူေ၀ေ၀”

“ ၀ိုင္းႀကီးပတ္ပတ္တူေ၀ေ၀”

“သံုးေယာက္”

“ေဟး… ေဟး… ေဟး”

“ ရဲႏိုင္ အေဖာ္မရွိဘူး တေယာက္တည္းျဖစ္ေနတယ္ ကျပ ကျပ ကျပ ရမယ္”

“ ေ၀း ေဟး … ေဟး … ေဟး”

ဆုိၿပီး ငယ္ငယ္က ေပ်ာ္ေပ်ာ္ ပါးပါးႀကီး ကစားခဲ့တာေလးေတြကို ျပန္ၿပီး အေတြးစျမဳတ္ျပန္ၾကည့္ မယ္ဆိုရင္ အရႈပ္းေလးေတြ အားလံုးမဟုတ္ရင္ေတာင္ အေတာ္ႀကီး ေလွ်ာ့သြားမယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါတယ္။

ကဲ ေဘာ္ေဘာ္ေရ အရႈပ္ေတြထုတ္ပစ္လို႔ရေအာင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ကစားလိုက္ၾကစို႔…။

အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ…။

ရဲႏိုင္

၆-၅-၀၈ (တနလၤာေန႔ နံနက္ ၀၀း၂၃)

လၻက္

က်ေနာ္ရဲဲ႕ သူငယ္ခ်င္ေတြကို က်ေနာ္ တို႔ တအာင္းလူမ်ဳိးေတြရဲ႕ မွီခိုအားထားတဲ့ အဓိက လုပ္ငန္းျဖစ္တဲ့ လၻက္အေၾကာင္းေလး နဲနဲ ေ၀ငွ ခ်င္လို႔ပါ။

ေျပာခဲ့တဲ့ အတုိင္းက်ေနာ္ တု႔ိ တအာင္း အမ်ားစုဟာ ဒီလၻက္ၿခံ လုပ္ငန္းနဲ႔ဘဲ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း ေနၾကတာပါ။

ဒါျပင္ က်ေနာ္တို႔ ႏိုင္ငံ တ၀ွမ္းလံုး အတြက္လို အပ္တဲ့ လၻက္ အစို (စားတဲ့ လၻက္) လၻက္အေျခာက္ (ေရေႏြးၾကမ္းအတြက္) အခ်ဳိေသာက္ လၻက္ (တခ်ဳိ႕က အခ်ဳိေျခာက္လို႔ေခၚ တယ္ လၻက္ရည္အခ်ဳိ အတြက္ေပါ့)၊ ေတြ အတြက္ ဒိုင္ခံ ခူးဆြတ္ေပး၊ ထုတ္လုပ္ေနတဲ့ လူမ်ဳိးစုတစ္ခုလဲျဖစ္ပါတယ္။

ကဲမိတ္ဆက္ရင္းနဲ႕ လိုရင္းေပ်ာက္ေတာ့မယ္။ ပထမ ေရေႏြးၾကမ္း အျဖစ္ေသာက္ေနတဲ့ လၻက္ေျခာက္အ ေၾကာင္းေလးေျပာျပခ်င္ပါတယ္။

လၻက္ေျခာက္ လို႔ေျပာလိုက္မယ္ဆိုရင္ ေရႊဖီဦးလို႔ေခၚတဲ့ သႀကၤန္မက်ခင္ မတ္လ ေနာက္ဆံုးပတ္ နဲ႔ ဧၿပီလ ဒုတိယပတ္ ကာလ အတြင္းထြက္တဲ့ လုပ္တဲ့ လၻက္ အေျခာက္မ်ဳိးကို အဓိကထားေျပာတာပါ။ ဘာေၾကာင့္ လည္းဆိုေတာ့ ဒီအေတာတြင္းမွာ မိုးမက်ေသးလို႔(မမ်ားလို႔) လၻက္ေတြက တေန႔လွမ္းတေန႔ ေျခာက္ဆိုေတာ့ အနံ႔ အသက္ အရသာကပိုေကာင္း၊ ပိုထူးျခားၿပီးေတာ့ ေသာက္သံုးသူေတြရဲ႕ ရသ ရံုကိုဆြဲေဆာင္ေနႏိုင္တာ ပါဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ေရႊဖီ မိုးလြတ္ဆိုၿပီး အမ်ားႀကိဳက္ ျဖစ္ေနရတာပါ။

ဆုိေတာ့က လၻက္ေျခာက္က ေရႊဖီမိုးလြတ္ မဟုတ္ရင္ မေကာင္းေတာ့ဘူးလားလို႔ေမးစရာျဖစ္လာတယ္။ မဟုတ္ပါဘူး စကာတင္အေကာင္းဆံုးကိုေျပာတာ တာျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္လိုကြာလည္းဆိုေတာ့ သႀကၤန္ ေနာက္ပိုင္း (ဧၿပီလ တတိယပတ္ကစၿပီး) မွာ မိုးေပါက္ေလးေတြ စက်ေနၿပီဆိုေတာ့ လၻက္ ေတြက တေနထဲလွမ္းလို မေျခာက္ေတာ့ ဘူးအဲဒီမွာ အရသာ နည္းနည္းကြာသြားတာပါ။ ဒါေပမဲ့ သူ႔ရဲ႕ အရသာက လည္း ေရႊဖီမိုးလြတ္နဲ သိပ္အမ်ားႀကီးမကြာလွပါဘူး။ အဓိက ေရႊဖီ လၻက္လို႔ေျပာလိုက္မယ္ဆိုရင္ မတ္လ ေနာက္ဆံုးပတ္ ကေန မိုးအမ်ားႀကီးမက်ေသးတဲ့ ေမလကုန္တဲ့ထိ ဇြန္ ပထမပတ္ေလာက္ထိကို ေျပာတာပါ။

ကဲညီကိုတို႔ေရဒီတပတ္ေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႔ဘဲ နားဦးစို႔ ေနာက္မွလၻက္ခူးတဲ့အေႀကာင္း လၻက္ေျခာက္ ဘယ္လို လုပ္ရတယ္ဆိုတာေတြေျပာရတာေပါ့….။

အားလံုးမိုးေအးေအးမွာ ေရႊဖီမိုးလြတ္ လၻက္ေျခာက္ ကို လၻက္နပ္၊ ငါးေျခာက္ဖုတ္နဲ႔ ျမည္းစားရင္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေလပြားႏိုင္ၾကပါေစဗ်ာ… အဲဒီေန႔ကိုလည္းျမန္ျမန္ေရာက္ႏိုင္ၾကပါေစ။

ရဲႏိုင္

၃-၅-၀၈(နံနက္ ၉း၀၁ စေနေန႔)

အေခ်ာင္ဘ၀ ကလြတ္ေျမာက္ျခင္း

က်ေနာ္ၾကားေနက် စကားေတြဘဲေလ၊ ဘယ္လိုလုပ္လိုက္ရင္ ဘယ္လိုခြင္ေတြ ရလာႏိုင္တယ္ ဘယ္သူ႕ကိုဘယ္လို ကပ္သင့္လဲ၊ ဘယ္လိုေျမွာက္ပင့္ ေျပာဆိုသင့္တယ္ ဆိုတာေတြေပါ့။ ဒါက်ေနာ္က်င္လည္ ခဲ့ရတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္ အသိုင္းအ၀ုိင္းရဲ႕ စကားေတြဘဲ။ က်ေနာ္ အစိုးရ၀န္းထမ္းတစ္ေယာက္ပါ စက္ရံုတစ္ရံုမွာ ဌာနငယ္ေလး တစ္ခုကို အမည္ခံ အုပ္ထိန္းရင္လုပ္ကိုင္ခဲ့ ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႕ဟာ ငယ္ရြယ္တက္ႄကြတဲ့ လူငယ္ေခါင္းေဆာင္ေတြလို႕ သူတုိ႕အၿမဲတမ္းေျပာတယ္။ တက္ႄကြစြာနဲ႕ လုပ္ေဆာင္ၾကတဲ့ က်ေနာ္တို႕ေတြဟာ အရက္သမားမျဖစ္ေအာင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အၿမဲထိန္းေနရတယ္။ အဲဒီၾကားထဲကဘဲ အရက္သမားအမ်ားစု ဟာ သူတို႕ေျပာတဲ့ လူငယ္ ၀န္ထမ္းေလးေတြျဖစ္လာတယ္။ ခြင္တည့္ လို႕ေသာက္ျဖစ္တယ္၊ စိတ္ညစ္လို႕ေသာက္ျဖစ္တယ္၊ ပင္ပန္းလို႕ေသာက္ျဖစ္တယ္။ ခြင္တည့္ေတာ့လည္း (နည္းတဲ့သူေတြက သူ႕အသိုင္း၀ိုင္းေတြကိုျပဳစု၊ ခြင္ႀကီးႀကီးတည့္တဲ့သူေတြကလည္း အထက္အရာရွိေတြကို ျပဳစု၊ ေနာက္ခြင္ေတြရလာေအာင္ လက္ေဆာင္ေတြေပးနဲ႕ေပါ့) သက္ဆိုင္သူေတြကိုျပဳစုရင္းနဲ႕ ေသာက္ ျဖစ္ၾကျပန္တယ္။ မေလာက္မငွနဲ႕ အေႄကြးေတြက၀ိုင္း၊ ထမင္းႏွပ္မွန္ဖို႕ေတာင္စဥ္းစားေနရတယ္၊ ဒီေန႕ လခ ထုတ္ မနက္ျဖန္ အေႄကြးဆပ္ ဒါနဲ႕ဘဲ အေႄကြးသံသယာလည္၊ ဒီၾကားထဲ အပိုခ်ိန္ ႏွစ္နာရီထိဆင္း (ႏိုင္ငံေတာ္ တိုးတက္ဖို႕လို႕ေတာ့ေျပာတာဘဲ) ရတဲ့ရက္ေတြရွိေတာ့ လူကပိုပင္ပန္းလာတယ္။ အဲဒီလိုနဲ႕ စိတ္ညစ္တာနဲ႕ ပင္ပန္းတာ ႏွစ္ခုေပါင္းၿပီး ေသာက္ျဖစ္ျပန္ေရာ။ ဒိလိုနဲ႕ တလမွာ ရက္(၃၀)(၃၁) ရက္ ရွိတာကို ဟိုဘက္လထဲ တစ္ရက္ခ်ီးၿပီး (၃၁) (၃၂) ရက္ထိေသာက္ျဖစ္သြားေရာ။ ဒါနဲ႕အရက္သမားလို႔ အေခၚဘဲ ယာမကာ လုလင္ ေလးေတြ ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္လာတယ္။ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံ အေတာ္ကို တိုးတက္တာဘဲ။

က်ေနာ္တို႔ အသက္ (၂၅) (၂၆) ဆိုေတာ့ လူငယ္လို႔ ေျပာလို႔ရမယ္ထင္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ဟာ က်ေနာ္တို႔ အသက္ရဲ႕ ေလးပံု သံုးပံုေက်ာ္ထိ ကို ေက်ာင္းတက္တာနဲ႔ပဲ အခ်ိန္ကုန္တယ္။ က်ေနာ္ဆို (၂၁) (၂၂) ထိ ပညာေရး မွာဘဲ ႏွစ္ျမဳပ္ေန ခဲ့တယ္။ မိဘေတြကလည္း မရွိတဲ့ ၾကားက ပြန္းရတာဆိုေတာ့ အေတာ္ေလးကို ပဲ့ကုန္တယ္။ တက္ႄကြတဲ့ က်ေနာ့္လို လူငယ္ကျပန္ဖာေထး မေပးႏိုင္ခဲ့ဘူး။ ပညာေရးထဲ ႏွစ္ျမဳပ္ေနလို ဘယ္လို စီးပြားေရမွာမွ မကၽြမ္းက်င္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အမိႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးကိုဘဲ ယံုၾကည္စြာနဲ႔ပဲ အားကိုးၿပီး စက္မႈ ေက်ာင္းတစ္ခုရဲ႕ ဒီပလိုမာနဲ႔ ဘ၀ေက်ာင္းဖို႔ စိတ္ကူယဥ္ခဲ့တယ္။ တကယ္လည္း လုပ္ျဖစ္တယ္။ အစိုးရ၀န္ထမ္း ျဖစ္ေရာဆိုပါေတာ့၊ ဘယ္လိုလဲ။

ဒီရဲ႕လခ ဒီရဲ႕ လုပ္စာေလးေတြကို ေမွ်ာ္ကိုးၿပီး လုပ္ေနတဲ့ သူေတြ၊ ဘာစီးပြားေရးမွ မလုပ္တတ္တဲ့ ေကာင္ေတြ ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ ေထာက္ပံ့မႈက မလံုေလာက္မႈမရွိေတာ့ ငတ္ကုန္ၾကၿပီေလ။ အျပင္အလုပ္ထြက္လုပ္ဖို႕ကလည္း မျဖစ္ႏိုင္၊ အခ်ိန္က မရ ေန႕ ည မအား ဒီထဲမွာဘဲ အာရံုစိုက္ၿပီးလုပ္ေနရေတာ့ အျပင္ေလာက နဲ႔လည္း အဆက္ျပတ္၊ နက္သထက္နက္တဲ့ တြင္းမည္းႀကီးထဲ က်ေနသလိုဘဲ။ လူျဖစ္ေနေတာ့ အသက္ရွင္ခ်င္တယ္၊ အဲ့ဒီအတြက္ အဟာရလိုတယ္၊ အဟာရ လံုလံုေလာက္ေလာက္ရဖို႔ အတြက္ ခိုးတတ္လာတယ္၊ ခြင္ေတြဖန္လာတယ္၊ ၾကာလာေတာ့ လုပ္ငန္းေအာင္ျမင္ဖို႔ထက္ ကိုယ္ခြင္ရမဲ့ ဟာေတြကိုဘဲ လိုက္ရွာၿပီး လုပ္လာၾကတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ ေငြေၾကးေပါေပါသီသီ ရမဲ့အလုပ္မ်ဳိး၊ ေနရာမ်ဳိးမွာဘဲ လုပ္ခ်င္လာၾကတယ္၊ ခြင္မေကာင္းရင္ မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး ေခ်ာင္ခိုလာၾကတယ္။ အဲဒီလို ခြင္မေကာင္းတဲ့ အလုပ္မ်ဳိး လုပ္ရရင္လည္း အျပည့္အ၀ လုပ္ကိုင္ခ်င္စိတ္မရွိေတာ့ဘဲနဲ႔ အေခ်ာင္ခိုလာၾကတယ္။ဒါနဲ႔ စက္ရံုရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈကလည္း က်ဆင္းလာတယ္။ (ဒါေပမဲ့ တႏွစ္ တႏွစ္ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈကို ျပတဲ့အခါမွာ ေတာ့ အၿမဲတမ္း ၁၁၀% နဲ႕ ၁၁၅% မွာရွိတယ္လို႕ ႏိုင္ငံေတာ္ကိုတင္ျပတယ္။အင္မတန္မွ ကၽႊမ္းက်င္ေသာ ႏိုင္ငံေပတည္း။)

ဒါနဲ႕ စက္ရံုကရတဲ့ပညာတစ္ခုျပရဦးမယ္။ ေနရာတစ္ခုရဖို႕အတြက္ ကိုယ့္ကိုယ္လူႀကီးေတြ ယံုၾကည္ေအာင္လုပ္ တဲ့နည္းေတြပါ။ ဒါကေတာ့ အဆင့္ဆင့္ေသာ ကိုယ့္ထက္ႀကီးတဲ့ အရာရွိေတြကို ကိုယ္ခိုးလို႔ရတာေတြကိုခြဲေပး တာပဲ (လာဒ္ေပး လာဒ္ယူလုပ္တာ္ေပါ့)၊ ဒီအလုပ္က ဆရာတပည့္လက္ဆင့္ကမ္းတယ္လို႕ ေျပာစရာ မလိုဘဲ သူ႕အလိုလို ျဖစ္ေနတယ္၊က်ေနာ့္ဆရာေတြ သရုပ္ေဆာင္ေကာင္းလို႔ က်ေနာ္လည္း သရုပ္ေဆာင္တတ္လာ တယ္။က်ေနာ္ထက္ငယ္တဲ့ က်ေနာ္ေနာက္လိုက္ေတြကလည္း က်ေနာ့္လိုဘဲ ပီျပင္လွပါေပတယ္။လာဘ္စားတဲ့ အက်င့္ႀကီးကျပင္လို႔မရေတာ့ပါဘူးကြာ ဆိုတဲ့ စကားႀကီးက ၾကားေနရတဲ့ စိတ္ဓာတ္က် စရာစကားေတြဘဲေပါ့။

လူႀကီးခရီးစဥ္တစ္ခု အတြက္ျပင္ဆင္ခ်ိန္အနည္းဆံုး (၃)ရက္ ေန႔ ည ခရီးစဥ္ၿပီးတဲ့ အထိဘဲ။ ဘယ္ေလာက္ဘဲ အေရးႀကီးတဲ့ လုပ္ငန္းပိုင္းေတြ ရွိပါေစ အထက္အရာရွိေတြကို မ်က္ႏွာရဖို႔ ရာထူးတိုးဖို႔ အလုပ္ေတြအားလံုးရပ္ စက္ရံုအတြင္းသပ္သပ္ ရပ္လွပေအာင္ ျပင္ဆင္ (က်န္တဲ့ အခ်ိန္ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ေပါ့)၊ ၿပီးရင္လူႀကီးလာတဲ့ အထိ ရပ္ေစာင့္၊ ထိုင္ေစာင့္၊ အိပ္ေစာင့္ ဘာမွမလုပ္နဲ႔ အလွျပင္ဆင္ထားတာေတြ ကိုမပ်က္ေစနဲ႔။ လူႀကီးေလျပင္ဆင္ ခ်ိန္ ပိုမ်ားေလဘဲ။ ေန႔ ည ဘာမွမလုပ္ဘဲ ထိုင္ေစာင့္ေနရလို႔ ႏိုင္ငံ့၀င္ေငြေတြကို အနည္းဆံုးတရက္ (၆.၅)သိန္း နဲ႔ အထက္ဟာ ဘာလုပ္ငန္းမွမျဖစ္ဘဲ အလွျပ သရုပ္ေဆာင္တဲ့၀န္ထမ္းေတြကို ေပးၿပီးျဖဳန္းတီးျပစ္တယ္။ ဒါစက္ရံု တစ္ခုစာတည္းဘဲ တြက္ျပတာပါ။ က်န္ေသးတယ္ လူႀကီးေတြကို ဧည့္ခံ ေကၽြးေမြးတဲ့ စရိတ္ေတြ၊ ဌာနတစ္ခုခ်င္းစီကုန္တာ၊ အျခားစက္ရံု ကကုန္တာေတြေရာ ေပါင္းလိုက္ရင္ လူႀကီးခရီးစဥ္ တစ္ခုကို သိန္းရာဂ ဏာန္း နဲ႔ ခ်ီၿပီးကုန္တယ္။ ရုပ္ျမင္သံၾကား မွာေတာ့ ဒီလူႀကီးေတြအေတာ့္ကို ၀င့္ႄကြားတယ္၊ ေခတ္မွီတိုးတက္ ေသာ ႏိုင္ငံတည္ေဆာက္ရန္ ေခတ္မွီလူႀကီးမ်ား၏ နည္းသစ္မ်ားႏွင့္ ျဖဳန္းေငြ အဲေလ သံုးေငြမ်ားေပတည္း။

ရုပ္ျမင္သံၾကား ႏွင့္ သတင္းစာမ်ားတြင္ စက္ရံု အလုပ္ရံုမ်ား၊ ေက်ာင္း၊ ေကာလိပ္၊ တကၠသိုလ္မ်ား၊ ေဆးရံုမ်ား စသျဖင့္ အေတာ္ပင္ ၾကည့္ရႈရန္ေကာင္းလွေသာ္လည္း ၎အရာမ်ားသည္ အခြံႏွင့္ သရုပ္ေဆာင္သူမ်ားႏွင့္သာ ျပည့္စံုေနၾကသည္။ စက္ရံု အလုပ္ရံု တိုင္းရဲ႕ ႏွစ္စဥ္ ဘတ္ဂ်တ္မ်ားရွင္းလင္းရာ၌ ၁၁၀% ႏွင့္ ၁၁၅% ေအာင္ျမင္ပိုလွ်ံသည္။ အရည္အေသြးျပည့္မွီ သည္ ဟုေျပာၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ေဆးခၽြတ္၊ တံဆိပ္ခြာ၍ ျပန္ လည္ျပဳျပင္ထားေသာေၾကာင့္ တရုတ္ပစၥည္းမ်ားဟု မည္သူမွာမသိၾကသည့္အျပင္ လြန္စြာမွ လွပခိုင္ခံ့လွေပ သည္။ မျပည့္ မွီေသာ စက္ရံုထုတ္လုပ္မႈ အတြက္ အျခားေနရာမွ၊ ႏုိင္ငံမွ ပစၥည္းမ်ား အစားထိုးေပးထားျခင္ ေၾကာင့္အရည္အေသြးႏွင့္ အေရအတြက္ ျပည့္မွီ ေအာင္ျမင္ေၾကာင္းျပႏိုင္၍ ရာထူးမ်ားတိုးၾကပါသည္၊ ၀မ္းသာၾကပါသည္။ လုပ္ငန္းပိုင္း မကၽြမ္းက်င္ေသာ္လည္း အင္မတန္ မွ ထက္ျမတ္ေသာ ျပည္လိမ္ဉာဏ္ ပိုင္သူမ်ားေပတည္း။

စက္မႈေကာလိပ္ႏွင့္ တကၠသိုလ္မ်ား ေနရာအႏွံ႔ တြင္ရွိေနၾက၍ ၀မ္းသာမိေသာ္လည္း ေငြေၾကးႏွင့္ေရာင္း၀ယ္ လာဘ္စားေနေသာ ပညာေရးျဖစ္ေနျခင္း၊ အရည္အေသြးမျပည့္မွီေသာ ပို႔ခ်သင္ၾကားမႈမ်ားျဖစ္ေနျခင္း၊ ခိုးခ်ေျဖဆိုေသာသူမ်ားႏွင့္ ျပည့္ေနျခင္း၊ လြတ္လပ္စြာေတြးေခၚလုပ္ႏိုင္ခြင့္ စုရံုးခြင္မရွိျခင္း၊ စက္မႈေက်ာင္းၿပီး ေသာ္လည္း ဘာမွာမလုပ္တတ္ျခင္း၊ အစိုးရမွ လံုေလာက္ဖူလံုေသာ လုပ္ငန္းမ်ား ရွာေဖြမေပးႏိုင္ျခင္း၊ ဘြဲ႔ လက္မွတ္တစ္ခုကို ေငြႏွင့္ အခ်ိန္ေပး၍ ၀ယ္ယူေနၾကျခင္း သက္သက္သာျဖစ္ေနျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ယင္း တကၠ သိုလ္၊ ေကာလိပ္မ်ားသည္ လွပေသာအခြံသာရွိၿပီး အႏွစ္သာရမဲ့၍ စားမရသည့္ က်ီးအာသီးႏွင့္ တူလွေပသည္။ သို႔ေသာ္ ၎မွာ စစ္ အစိုးရမွ အင္မတန္ ဂုဏ္ယူေသာပညာေရးစႏွစ္ႀကီးေပတည္း။

၎တုိ႔ ဂုဏ္ယူေသာ အခ်က္တစ္ထပ္ေျပာၾကည့္ခ်င္သည္။ ကိုယ္ပိုင္ကားမ်ားစီး ၍ ၎တုိ႔ ဂုဏ္ယူ၀ံ့ႄကြားစြာေျပာၾကျခင္းပါ။ စက္ရံု သာယာစိုေျပရန္ ပန္ၿခံ၊ ပန္ခင္း၊ သစ္ပင္မ်ားအား အလုပ္ဖ်က္၍ စိုက္ၾက၊ ပ်ဳိးၾက ႏွင့္ မည္သည့္ ဥယာဥ္မွဴး၊ အလုပ္သမားမ်ားမွ ေခၚယူလုပ္ကိုင္ေစျခင္းမရွိပါဘဲ ႏွင့္ လုပ္ခမေပးရ သည့္စက္ရံု၀န္ထမ္းမ်ားအား ထုတ္လုပ္မႈရပ္၊ တျခားလုပ္ငန္မ်ားရပ္နားခိုင္း၍ စိုက္ပ်ိဳးလုပ္ကိုင္ခိုင္သည္။ ၎အတြက္ ကုန္က်စရိတ္မည္မွ်တင္သည္ကို ကာယကံရွင္ လူႀကီးမ်ားသာလွ်င္ သိရေပသည္။ ရံဖန္ရံခါ စိတ္ ေကာင္း၀င္၍ စက္ရံုမွဴး၊ အႀကီးအကဲ မွ ၀န္ထမ္းမ်ားအား မုန္႔ဖိုး ပဲဖိုးေပးပါက ထက္၀က္ေလာက္သာလွ်င္ ၀န္ထမ္းမ်ားထံ အမွန္တကယ္ေရာက္ရွိ၍ က်န္ထက္၀က္မွာ ရံုးအုပ္၏ ဘီယာဖိုး ျဖစ္သြားသည္ကမ်ားသည္။ စႏွစ္တက်ရွိလွ ပါေပသည္။ ကိုယ္ပိုင္းကားမ်ား တ၀ီ၀ီစီး၍ ၾကည့္ရႈသြားၾကသည့္ လူႀကီးမ်ား အတြက္ စက္ရံု လွ ပစိုေျပမႈ ႏွင့္ ထုတ္လုပ္မႈ အတြက္ ၀မ္းသာမဆံုး ၾကည္ႏွဴးမဆံုးျဖစ္ၾကေသာ္လည္း၊ ေျခလွ်င္ေလွ်ာက္ၿပီးသြား ေနရေသာ၀န္ထမ္းမ်ားအေနျဖင့္ ဖိနပ္ေတြ ေပါက္၊ ဗိုက္ေတြေဟာက္လို႔ ကမၼ႗ာန္းရုပ္ေပါက္ေနၾကေလသည္။ ဒါကို သူတုိ႔ (လူႀကီးမ်ား) မွ ‘ငါတို႔ ျမန္မာျပည္သားကြ’ ဟုေႄကြးေၾကာ္သြားၾကေသးသည္။ ေတာ္ပါေပသည္။

က်ေနာ္တို႔ အခ်င္းခ်င္းလည္း စဥ္းစားမိၾကသည္ ေျပာျဖစ္ၾကသည္။ ဘာေၾကာင့္ က်ေနာ္တို႔ႏိုင္ငံ မတိုးတက္တာ လည္း၊ သာမန္၀န္ထမ္းေတြဗိုက္ေဟာက္ၿပီး အထက္လူႀကီးေတြ ဗိုက္ေပါက္မတတ္ျဖစ္ေနတာ ဘာေၾကာင့္ လည္း၊ အက်င့္ လာဘ္စားမႈ၊ ခိုး၀ွက္မႈ၊ လိမ္လည္လွည့္စားမႈ၊ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ရာ၌ ပီျပင္ျခင္းမရွိဘဲ အေခ်ာင္ခို ေပါ့ေပါ့ဆဆလုပ္လိုမႈ၊ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ေခ်ာက္တြန္း လာဘ္ထိုး ၍ ေနရာေကာင္းတစ္ခု (ေငြ ေကာင္းေကာင္းရသည့္ေနရာ) အတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနေသာ အခ်က္မ်ားက ဘာေတြလဲ၊ ဘယ္လိုလဲ၊ အဲဒါေတြ ေပ်ာက္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲဆိုတာ မ်ဳိးေတြ က်ေနာ္တို႔ စဥ္းစားမိေျပာမိ ၾကတယ္။ ႏုိုင္ငံေရးအေၾကာင္း သူတို႔ အေၾကာင္းေကာင္းေကာင္းမသိေတာ့ ဘယ္လိုအေျဖထုတ္လို႔ရမလဲဗ်ား။ အဲဒါကေနလြတ္ေျမွာက္ခ်င္တာ နဲ႔ ‘အေခ်ာင္ဘ၀မွ လြတ္ေျမွာက္ျခင္း’ ေခါင္းစဥ္ကိုေရးလိုက္တာပါ။ သိခ်င္တယ္။ အဲဒီဘ၀ကလြတ္ေျမွာက္ျခင္း၊ ဒါမွ မဟုတ္ တန္းတူညီမွ်ျခင္း ကိုဘာလို႔ ေခၚလဲ? လြတ္ေျမွာက္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ? ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုေတြျဖစ္ေနရ သလဲ? ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ၀ိုင္း၀န္း အေျဖထုတ္ၿပီး လုပ္ေဆာင္ၾကပါစို႔၊ အေခ်ာင္ဘ၀ကေရာ ကၽြန္ဘ၀ ကပါလြတ္ေျမွာက္ေအာင္ ၀ိုင္း၀န္းလုပ္ေဆာင္ၾကပါစို႔ဗ်ာ….။

မိုင္းအိုက္ဒ်ံတ္